bn-nt787_wabuff_j_20160428140643

درباره وارن بافت،موفق‌ترین سرمایه‌گذار قرن بیستم :بخش هفتم

آنجا سرمایه گذاران مشهوری همچون بن گراهام ، كه بافت زندگی و موقعیت های اقتصادی آینده خود را مدیون او می داند، و دیوید دود، تدریس می كردند؛ تجربه ای كه زندگی بافت را برای همیشه تغییر داد.
بن گراهام در طول دهه ی۱۹۲۰ به دلیل داشتن تفكرات نو در زمینه بازار سهام، خیلی زود به عنوان یك سرمایه گذار وتحلیل گر بزرگ معروف شد . او به دلیل بی خطر بودن سهام های ارزان، به دنبال آنها بود.
بافت در طول تحصیلاتش در كلمبیا، تنها دانشجویی بود كه در كلاس درس بن گراهام نمرهA + گرفت . بعد از دوره ی فارغ التحصیلی ، بافت تصمیم گرفت تا برای گراهام بطور رایگان كار كند، ولی بن نپذیرفت.
او بعد از رد شدن پیشنهاد كار توسط گراهام، در وال استریت به عنوان دلال سهام مشغول به كار شد. او با استفاده از در آمد كم این دوران ، پمپ بنزین سینكلایر را خرید؛ اما چنان كه انتظار می رفت، پمپ بنزین باز دهی نداشت . بافت به خانه در اوماها برگشت ودر بنگاه پدرش مشغول به كار شد . در آنجا با دختری به نام سوزان تامپسون آشنا شد ودر آوریل ۱۹۵۲ با هم ازدواج كردند.
آنها یك آپارتمان سه خوابه به مبلغ ماهیانه ۶۵ دلار اجاره كردند. آن خانه، مخروبه و پر از موش بود.
در سال ۱۹۵۳ فرزند اول بافت ، به نام سوزی متولد شد. برای صرفه جویی از یك كشوی خراب لباس برای او تخت درست كردند.
در آن سالها سرمایه گذاری وارن به ایستگاه Texaco و چند مشاور املاك محدود بود كه هیچكدام برای وارن موفقیتی كسب نكرد . در این دوران او برای كسب در آمد ، در دانشگاه اوماها شروع به تدریس كرد.
قبل از شروع تدریس، بافت برای غلبه بر ترس حرف زدن در جمع و مكانهای عمومی ، یك دوره آموزش با دیل كارنگی گذراند. بافت در دانشگاه برای دانشجویانی كه میانگین سن آنها دو برابر سن خودش بود ؛ اصول سرمایه گذاری را تدریس می كرد.
همه چیز تغییر كرد. در سال ۱۹۵۴؛ بن گراهام ، استاد دانشگاه بافت و سرمایه گذار مشهور، از او دعوت كرد تا با حقوق سالانه ۱۲۰۰۰ دلار برای گراهام كار كند. وارن بافت بعد از مدتها انتظار به آنچه می خواست رسید.
بافت و همسرش در حومه ی شهر نیویورك خانه ای اجاره كردند . بافت روزها به تجزیه و تحلیل گزارشات و تحقیق در زمینه های موفقیت در سرمایه گذاری می پرداخت. در طول این دوران تفاوتهایی بین روند كار گراهام و بافت آشكار شد. بافت می خواست بداند كه چگونه یك شركت در بین رقبا به برتری دست می یابد و بن به دنبال اعداد و ارقام بود. همچنین وارن مدیریت شركت را عاملی مهم در سرمایه گذاری می دانست ؛ اما گراهام صرفا به تراز نامه و صورت در آمدو سود و زیان شركت اهمیت می داد و به نوع رهبری و مدیریت شركت كمتر توجه می كرد. بین سالهای ۱۹۵۰تا ۱۹۵۶ وارن سرمایه ی شخصی خویش را از ۸۰۰/۹ دلار به ۰۰۰/۱۴۰ دلار رساند. در سال ۱۹۵۴ دومین فرزند بافت به هاوارد گراهام به دنیا آمد.
در سال ۱۹۵۶ بافت با داشتن تجربه ای مناسب و همچنین تجارب ارزنده ی گراهام و با تمام سرمایه ی خود به اوماها برگشت و موسسه ی سرمایه گذاری بافت را تاسیس كرد.

 

ادامه دارد…




پاسخ دهید

X